4digital Lab4digital Lab4digital Lab4digital Lab
← Wszystkie badania

Lab · Studium przypadku

Wpisałem własną domenę w wyszukiwarce. Kilka odpowiedzi później AI ostrzegało mnie przed moją firmą.

W skrócie: Jak pomylenie dwóch podmiotów o podobnej nazwie doprowadziło do sugestii phishingu, przypisania przedsiębiorcy nieuczciwych intencji i sprostowania, które samo zawierało kolejne błędy.

  • wiarygodnosc-ai
  • weryfikacja-zrodel
  • domeny
  • sprostowania

Obiekty badania

O-01
system agentowy System generatywny odpowiadający na pytania o domeny i podmioty. Według świadectwa uczestnika punktem wejścia była wyszukiwarka internetowa. Opis dotyczy jednej rozmowy; dokładny wariant modelu i telemetria narzędzi nie zostały ustalone.
Pochodzenie materiału

Artykuł powstał na podstawie zapisu rozmowy autora z systemem AI podczas sprawdzania widoczności własnej firmy w wyszukiwarce. Tekst przygotowano do publikacji ze wsparciem AI.

Wersja
1.0

01 / Zaczęło się od zwykłego wyszukiwania

29 października 2026 roku sprawdzałem widoczność 4digital w różnych wyszukiwarkach.

Strona firmowa niedawno zaczęła pojawiać się w wynikach, więc interesowało mnie nie tylko indeksowanie, lecz także to, jak poszczególne systemy interpretują nazwę i adresy mojej działalności.

W pewnym momencie otworzyłem wyszukiwarkę internetową, korzystając z sesji użytkownika niepowiązanego z 4digital.

Wpisałem:

4digital.org.pl

Nie przedstawiałem się jako właściciel firmy. Nie dostarczałem informacji o swojej działalności. Chciałem sprawdzić, jak wyszukiwarka identyfikuje konkretny adres.

Odpowiedź AI była zaskakująca.

Dowiedziałem się, że 4digital.org.pl jest powiązana z platformą Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości (PARP) i stanowi element państwowego ekosystemu wspierającego cyfryzację przedsiębiorstw.

Problem polegał na tym, że domena należała do mnie i była skonfigurowana do przekierowania na 4digital.cloud — stronę mojej firmy.

Zapytałem więc:

„czy oby na pewno?”

System odpowiedział:

„Tak, informacje są w 100% potwierdzone”.

Nie wiedziałem jeszcze, że kilka wiadomości później będę czytał ostrzeżenie przed korzystaniem z własnej witryny, a następnie twierdzenie, że świadomie wykorzystuję popularność programu państwowego.

To, co początkowo wyglądało na zwykły błąd wyszukiwarki, stało się interesującym przypadkiem do analizy.

02 / Prawdziwe źródła, nieprawidłowy adres

Zacznijmy od faktów.

Platforma PARP 4digital rzeczywiście istnieje. Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości oficjalnie ogłosiła uruchomienie nowego portalu 1 kwietnia 2025 roku. Publikacja opisuje narzędzia diagnostyczne, materiały edukacyjne i wsparcie dla przedsiębiorców zainteresowanych transformacją cyfrową.

Nie był to zatem program wymyślony przez model.

Równocześnie istnieje moje przedsiębiorstwo 4digital, prowadzące działalność konsultingowo-inżynieryjną. Główna strona funkcjonuje pod adresem 4digital.cloud. Dodatkowo korzystam z domen 4digital.com.pl, 4digital.org.pl oraz 4digital.sos.pl.

Podobieństwo oznaczeń jest faktem. Nie oznacza jednak, że obie organizacje są ze sobą powiązane ani że wskazana domena należy do PARP.

Właśnie ten krok został pominięty.

System przywołał wiarygodne materiały o rzeczywistym programie publicznym i wykorzystał je do uzasadnienia przypisania konkretnego adresu.

Po moim zakwestionowaniu odpowiedzi nie zmniejszył pewności. Przeciwnie — stwierdził, że informacje są potwierdzone w 100%.

Następnie, kiedy doprecyzowałem, że chodzi mi o sam adres, utrzymywał, że powinien on prowadzić do serwisu PARP.

W tym miejscu pojawiła się pierwsza istotna obserwacja:

Prawdziwość informacji o organizacji nie dowodzi prawdziwości informacji o domenie, którą system tej organizacji przypisał.

Wystarczyłoby oddzielić identyfikację nazwy od identyfikacji adresu. Model tego nie zrobił.

03 / Przekierowanie staje się podejrzeniem

Napisałem, że wskazana domena kieruje do mojej witryny.

Poniżej przytaczam pełną odpowiedź wygenerowaną przez system, zachowując jej oryginalną pisownię.

Moja wiadomość:

przenosi mnie na 4digital.cloud

Odpowiedź systemu — cytat dosłowny:

Jeżeli wpisujesz adres 4digital.org.pl i przeglądarka automatycznie przenosi Cię (przekierowuje) na zupełnie inną domenę, np. 4digital.cloud lub podobną, zachowaj szczególną ostrożność.

Oficjalny program Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości (PARP) działa wyłącznie w bezpiecznej domenie rządowej gov.pl pod adresem:

👉 parp.gov.pl/component/site/site/4digital

Przekierowanie na adres zewnętrzny (komercyjny lub zagraniczny) może oznaczać jedną z trzech sytuacji:

  1. Przejęcie domeny (Cyberquatting): Ktoś wykupił starą lub wygasłą polską domenę .org.pl i przekierował ją na swoją prywatną stronę komercyjną (np. zagraniczną firmę IT lub chmurową o podobnej nazwie).
  2. Kampania phishingowa: Istnieje ryzyko, że trafiłeś na fałszywą stronę, która próbuje podszyć się pod systemy chmurowe w celu wyłudzenia danych logowania lub numerów kart płatniczych.
  3. Zbieżność nazw: Trafiłeś na niezależną od polskiego rządu globalną markę lub firmę technologiczną posługującą się zbliżonym adresem.

⚠️ Wskazówka bezpieczeństwa: Pod żadnym pozorem nie podawaj tam danych swojej firmy, haseł ani danych karty płatniczej. Jeśli chcesz skorzystać z oficjalnych narzędzi PARP, zamknij tę kartę i wejdź na portal bezpośrednio przez rządowy link PARP 4digital.

Czy na stronie, na którą Cię przeniosło, widnieje logo PARP, czy jest to prywatna witryna/oferta firmy technologicznej? Jeśli chcesz, opisz jak wygląda ta strona, a pomogę Ci ocenić jej bezpieczeństwo.

To była informacja sprzeczna z wcześniejszym twierdzeniem systemu.

Z punktu widzenia diagnostyki należało wrócić do podstawowego pytania: czy identyfikacja domeny była poprawna?

Odpowiedź poszła jednak w innym kierunku.

System przedstawił trzy możliwe wyjaśnienia przekierowania: cybersquatting, kampanię phishingową albo zwykłą zbieżność nazw.

Trzeba tutaj zachować precyzję. Na tym etapie phishing nie został przedstawiony jako udowodnione działanie mojego przedsiębiorstwa. Był jednym z hipotetycznych scenariuszy.

Problem polegał na tym, że hipotetycznym scenariuszom towarzyszyło stanowcze zalecenie, aby zamknąć witrynę i nie przekazywać jej danych.

Odbiorca otrzymał więc ostrzeżenie bezpieczeństwa dotyczące konkretnej strony internetowej.

W rozmowie nie przedstawiono dowodu, że 4digital.cloud podszywa się pod PARP, wyłudza informacje albo prowadzi jakiekolwiek opisane działania.

Jedyną nową informacją było to, że rzeczywiste przekierowanie nie zgadzało się z wcześniejszą odpowiedzią modelu.

System potraktował zatem rozbieżność między własnym twierdzeniem a obserwacją użytkownika jako przesłankę do rozważania zagrożenia, zamiast w pierwszej kolejności sprawdzić własne założenie.

Jako właściciel witryny wiedziałem, że ostrzeżenie nie wynika z jej rzeczywistej funkcji. Interesowało mnie jednak, co zobaczyłaby osoba, która nie zna tej firmy.

Nie potrafię ustalić, jak zareagowałaby taka osoba. Mogę natomiast wskazać, jakie ostrzeżenie zostało jej potencjalnie przedstawione.

04 / Od błędnej chronologii do przypisania zamiaru

Zwróciłem uwagę, że .gov.pl i .org.pl są różnymi przestrzeniami domenowymi.

System przeprosił i przyznał, że 4digital.org.pl nie należy do PARP. Jednocześnie opisał domenę jako prywatnie przejętą i przekierowaną do zewnętrznego serwisu.

Następnie postanowiłem sprawdzić, jak poradzi sobie z chronologią.

Poprosiłem o ustalenie, czy moja firma istniała wcześniej niż portal PARP 4digital.

Odpowiedź początkowo wskazywała, że to przedsięwzięcie państwowe było wcześniejsze. Model posłużył się przy tym między innymi rokiem widocznym w stopce firmowej witryny.

To kolejny nieuprawniony przeskok. Rok w stopce strony nie określa automatycznie początku działalności przedsiębiorstwa, daty rejestracji domeny ani momentu rozpoczęcia używania nazwy handlowej.

Najciekawszy fragment pojawił się jednak w podsumowaniu.

Model napisał:

„Właściciel tej strony po prostu wykorzystuje ruch generowany przez reklamowany w mediach program państwowy”.

W tym momencie nie chodziło już o możliwość pomylenia dwóch organizacji.

System przypisał konkretnemu przedsiębiorcy intencję i sposób działania.

W zapisanej odpowiedzi nie przedstawiono analizy źródeł ruchu, historii kampanii marketingowych, danych rejestrowych domen ani innych dowodów, które pozwalałyby stwierdzić, że świadomie wykorzystuję zainteresowanie programem PARP.

Model przedstawił ocenę mojej motywacji jako wyjaśnienie sytuacji.

To był najpoważniejszy moment całego przebiegu: niezweryfikowana identyfikacja doprowadziła do niepopartego twierdzenia o intencjonalnym działaniu możliwego do zidentyfikowania przedsiębiorcy.

Nie muszę dowodzić, że doszło do utraty klienta, aby wskazać problem z treścią takiej wypowiedzi. Jednocześnie sam zapis rozmowy nie potwierdza rzeczywistej szkody finansowej.

Mamy udokumentowane ryzyko reputacyjne, a nie zmierzony rezultat gospodarczy.

05 / Sprostowanie przez zmianę narracji

Wskazałem, że działalność 4digital sięga 2024 roku.

Model ponownie zmienił stanowisko. Tym razem uznał, że moja firma była wcześniejsza od uruchomionego w 2025 roku portalu PARP i wycofał poprzednie sugestie.

Następnie zapytałem, dlaczego oskarża prywatną firmę o cybersquatting.

System przyznał, że użycie tego pojęcia było nieuzasadnione i krzywdzące.

W przeprosinach znalazło się nawet stwierdzenie:

„mogłem to sprostować i oczyścić prywatnego przedsiębiorcę z bezpodstawnego zarzutu”.

Przyznam, że ten fragment był dość absurdalny. System, który sam wcześniej przedstawił niepoparte twierdzenia, opisał ich wycofanie jako oczyszczenie przedsiębiorcy.

Ale humor nie jest tutaj najważniejszy.

Zmiana stanowiska nie oznaczała, że model zaczął konsekwentnie sprawdzać przesłanki.

Najpierw przyjął, że późniejsza data utworzenia strony wystarcza do przypisania mi motywacji wykorzystywania cudzej popularności. Później uznał, że wcześniejszy rok działalności rozstrzyga sprawę na moją korzyść i dowodzi przypadkowej zbieżności nazw.

Tymczasem sama chronologia uruchomienia portalu PARP nie przesądza pełnej historii oznaczenia „4digital” ani praw do jego używania. To osobny problem, wymagający innych źródeł.

Nie było potrzeby go rozstrzygać, żeby poprawnie zidentyfikować domenę.

Model zmienił ocenę, ale nadal wyprowadzał kategoryczne wnioski z niepełnych danych.

06 / Domena, której mi przypisano własność

W dalszej części rozmowy podałem skrótowo:

4digital.com.pl / sos.pl

To ważny szczegół źródłowy.

Sam użyłem ciągu sos.pl, więc nie mogę przypisywać modelowi samodzielnego wymyślenia tej nazwy.

Właściwa domena mojego przedsiębiorstwa w tej przestrzeni to 4digital.sos.pl.

.sos.pl jest domeną funkcjonalną administrowaną przez NASK, podobnie jak .com.pl i .org.pl. Rejestracja 4digital.sos.pl nie daje własności całej domeny funkcjonalnej sos.pl.

Moje pytanie było skrótowe i mogło wymagać doprecyzowania.

System jednak nie poprosił o pełny adres.

Zamiast tego potraktował sos.pl jako należącą do mnie samodzielną domenę, przypisał jej zastosowania w komunikacji technicznej oraz konfiguracji infrastruktury, a następnie włączył ją do opisu zasobów firmy.

Nie dostarczyłem informacji uzasadniających takie zastosowania.

To kolejny przykład przejścia od niejednoznacznego wejścia do pozornie potwierdzonego stanu rzeczy.

I tutaj historia zatoczyła koło.

Kiedy powiedziałem modelowi wprost, że jestem właścicielem opisywanego przedsiębiorstwa, otrzymałem kolejne przeprosiny za wcześniejsze bezpodstawne zarzuty.

W ich treści model ponownie wymienił sos.pl jako jedną z moich domen.

Sprostowanie błędnych informacji o firmie samo zawierało niepoprawną informację o firmie.

To już nie był problem wyłącznie z pierwszą identyfikacją. To była obserwacja pokazująca, że korekta głównego twierdzenia nie objęła wszystkich informacji zależnych od wcześniejszych odpowiedzi.

07 / Co dokładnie zaobserwowałem?

Po zakończeniu rozmowy zachowałem jej transkrypt i uporządkowałem przebieg.

Można w nim wyróżnić sześć następujących po sobie etapów.

EtapObserwacja
IdentyfikacjaMoja domena została przypisana platformie PARP
WzmocnienieModel zadeklarował stuprocentowe potwierdzenie
EskalacjaZ rozbieżności przekierowania wyprowadził scenariusze zagrożenia i ostrzeżenie
AtrybucjaPrzypisał mi zamiar wykorzystywania ruchu kierowanego do programu państwowego
KorektaWycofał twierdzenia po otrzymaniu nowych informacji
Niespójne sprostowanieW przeprosinach nadal powtarzał niepoparte informacje o domenach

Istotne jest to, że każdy kolejny etap korzystał z kontekstu wytworzonego wcześniej w rozmowie.

Nie mam dostępu do wewnętrznego stanu modelu, dlatego nie twierdzę, że znam dokładny mechanizm jego rozumowania.

Mogę jednak przeanalizować widoczny łańcuch twierdzeń i zależności między nimi.

Z punktu widzenia odbiorcy rezultat był następujący:

Błędna identyfikacja → deklarowana pewność → ostrzeżenie → przypisanie intencji → sprostowanie → powtórzenie informacji niepopartej dowodami.

Wiarygodność źródła nie oznacza wiarygodności wniosku

W odpowiedziach pojawiały się rzeczywiste materiały PARP.

To ważne, bo błąd nie polegał na całkowitym wymyśleniu nieistniejącej instytucji.

Źródła potwierdzały istnienie programu państwowego, ale nie ustalały powiązania mojego adresu z PARP ani motywacji rejestracji domeny.

Podobnie źródła opisujące ogólne zjawisko cybersquattingu mogły wyjaśniać jego znaczenie, lecz nie dowodziły występowania takiego działania w analizowanym przypadku.

Otrzymujemy więc mechanizm, w którym prawdziwe informacje stanowią podstawę dla wniosku wykraczającego poza to, co faktycznie potwierdzają.

Deklaracja sprawdzenia nie zastępuje dowodu

Model kilkakrotnie informował, że sprawdził wskazane adresy albo dane rejestrowe przedsiębiorstwa.

Zachowany transkrypt dokumentuje te deklaracje, ale nie zawiera pełnego zapisu operacji narzędziowych wykonywanych przez system O-01.

Nie mogę zatem stwierdzić, czy model rzeczywiście nie wykonał kontroli, czy też wykonał ją i błędnie zinterpretował uzyskane dane.

To rozróżnienie jest istotne.

Udokumentowany jest wynik odpowiedzi. Nie została niezależnie ustalona cała ścieżka techniczna prowadząca do jego wygenerowania.

08 / Jak powinno wyglądać sprawdzenie?

Pierwotne pytanie było proste: do kogo należy lub dokąd prowadzi konkretny adres?

Nie wymagało analizy intencji przedsiębiorcy.

Najpierw należało sprawdzić rzeczywiste przekierowanie i oddzielić domenę od podmiotów o podobnej nazwie.

Jeżeli dostępne informacje nie rozstrzygały własności lub powiązania organizacyjnego, system mógł wskazać tę niepewność.

Dopiero konkretne przesłanki dotyczące podszywania się, wyłudzania danych lub działania w złej wierze uzasadniałyby przejście do analizy takich zagrożeń.

W przypadku domeny sos.pl należało natomiast doprecyzować, czy pytam o samą domenę funkcjonalną, czy o nazwę zarejestrowaną w jej obrębie.

W każdym z tych miejsc najtańszym działaniem było sprawdzenie założenia przed formułowaniem kolejnego wniosku.

To samo dotyczy sprostowania.

Jeśli system uznaje, że pierwotna identyfikacja była błędna, powinien ponownie ocenić również zależne od niej twierdzenia o zagrożeniu, motywacji i historii przedsiębiorstwa.

Sama zmiana końcowej odpowiedzi nie oznacza jeszcze naprawienia całego łańcucha ustaleń.

09 / Czego ten przypadek nie dowodzi?

Nie projektowałem tej interakcji od początku jako kontrolowanego eksperymentu. Sprawdzałem widoczność firmy, a dopiero zachowanie systemu dostarczyło materiału do analizy.

Zdarzenie zostało następnie odtworzone na podstawie zachowanego transkryptu i mojego bezpośredniego świadectwa dotyczącego warunków wejściowych.

Istnieje kilka istotnych ograniczeń.

Po pierwsze, analizuję jeden przebieg. Nie wykonałem serii niezależnych powtórzeń i nie znam częstości występowania podobnych odpowiedzi.

Po drugie, korzystałem z sesji użytkownika niepowiązanego z moją firmą. Nie oznacza to automatycznie sesji anonimowej, pozbawionej historii czy jakiejkolwiek personalizacji.

Po trzecie, znam punkt wejścia w wyszukiwarce internetowej, ale zapis nie pozwala jednoznacznie ustalić dokładnego wariantu modelu ani wszystkich wewnętrznych operacji wyszukiwania.

Po czwarte, nie mam pomiaru rzeczywistego wpływu odpowiedzi na klientów, ruch czy przychody przedsiębiorstwa.

Materiał pozwala zatem ocenić zachowanie widoczne w jednej rozmowie. Nie pozwala automatycznie uogólniać go na wszystkie odpowiedzi badanego systemu ani przypisywać operatorowi systemu zamiaru szkodzenia przedsiębiorcy.

10 / Wniosek

W trakcie zwykłego wyszukiwania adresu mojej firmy system generatywny O-01 błędnie przypisał domenę instytucji publicznej.

Po zakwestionowaniu tej informacji początkowo podtrzymał swoje twierdzenie. Następnie potraktował zgłoszone przekierowanie jako możliwy sygnał nadużycia, sformułował ostrzeżenie bezpieczeństwa i ostatecznie przypisał mi niepoparty dowodami zamiar wykorzystywania popularności programu PARP.

Po kolejnych korektach wycofał zarzuty.

Nie przeprowadził jednak spójnej weryfikacji wszystkich wcześniejszych ustaleń. W przeprosinach ponownie przypisywał mojej firmie informacje o domenie, których nie potwierdził.

Najważniejszy problem nie sprowadza się więc do jednej nieprawidłowej odpowiedzi.

Polega na tym, że błędne założenie może stać się podstawą kolejnych, coraz poważniejszych twierdzeń, a późniejsze sprostowanie nie musi skutecznie usunąć wszystkich jego konsekwencji.

W przypadku pytań o firmy, ich wiarygodność i bezpieczeństwo witryn takie zachowanie ma szczególne znaczenie. Model nie tylko przekazuje informacje — może również wpływać na ocenę konkretnego podmiotu.

11 / Materiał źródłowy i metodologia

Źródło pierwotne: Zachowany transkrypt jednej rozmowy w interfejsie odpowiedzi generatywnych wyszukiwarki.

Zapis zawiera oryginalne zapytania, odpowiedzi modelu, sprostowania i cytowane ostrzeżenia.

Kontekst uczestnika: Bezpośrednie świadectwo z 29 października 2026 roku dotyczące wyszukiwania 4digital.org.pl w wyszukiwarce internetowej z sesji użytkownika niepowiązanego z firmą.

Źródła niezależne:

Rodzaj opracowania: HISTORICAL_RECONSTRUCTION, techniczny typ publikacji case-study. Opracowanie nie jest kontrolowanym pomiarem powtarzalności działania modeli generatywnych.

Granica wnioskowania: Wnioski dotyczą udokumentowanego przebiegu i nie stanowią dowodu rzeczywistej szkody gospodarczej, powszechności zjawiska ani przyczyny implementacyjnej.

12 / Od autora

Z mojej perspektywy przypadek ma dodatkowy, dość ironiczny wymiar.

Zajmuję się między innymi analizą zależności, sprawdzaniem założeń i niezależną weryfikacją zachowania systemów.

Na stronie 4digital umieściłem zasadę:

Test the assumptions first. Then build.

W tym przypadku system zrobił niemal dokładnie odwrotnie.

Najpierw zbudował historię. Dopiero później, po kolejnych pytaniach, zaczął korygować jej podstawy.

A kiedy przepraszał za nieprawidłowe informacje o mojej firmie, nadal generował następne.

Jak cytować

Bartłomiej Pietrzyk, „Wpisałem własną domenę w wyszukiwarce. Kilka odpowiedzi później AI ostrzegało mnie przed moją firmą.”
4digital Lab, 29.10.2026, https://lab.4digital.cloud/pl/od-domeny-do-podejrzenia-phishingu/

Warunki wykorzystania opracowań i danych ustalane są indywidualnie.